قرارداد مطالعات احیا کارخانه چوکا و خرید برق سبز بین تدکو و تاپیکو

قرارداد مطالعات احیا کارخانه چوکا و خرید برق سبز بین تدکو و تاپیکو

به گزارش روابط عمومی تدکو، قرارداد مطالعات امکان سنجی احیای کارخانه چوکا با هدف امکان تکمیل زنجیره تأمین بخار در پروسه تولید برق و خمیر کاغذ بین مدیرعامل گروه تأمین گستر نوین (تاسیکو) و شرکت تأمین آب و انرژی هرمز ابدال(تاها) و همچنین اولین قرارداد پیش خرید برق سبز میکرو توربین برق‌آبی قم‌رود با حضور داور نظری معاون نوآوری و اقتصاد دانش بنیان شستا، روح‌الله شهیدی‌پور و بهمن صالحی جاوید مدیران عامل هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری نفت و گاز و پتروشیمی تأمین و مدیریت توسعه انرژی تامین (تدکو) به امضا رسید.

پروژه‌های دانش‌بنیان انرژی می‌توانند مسیر توسعه صنعت برق کشور را هموار کنند

بهمن صالحی جاوید، مدیرعامل هلدینگ مدیریت توسعه انرژی تأمین (تدکو)، در مراسم امضای تفاهم‌نامه همکاری در یکی از پروژه‌های دانش‌بنیان حوزه انرژی، با اشاره به ضرورت توسعه این حوزه در کشور اظهار کرد: این توافق حاصل مدت‌ها گفت‌وگو و بررسی‌های جزئی و فنی است و با هدف فراهم کردن زمینه توسعه حوزه انرژی و پاسخ به ضرورت‌های جدی کشور در این بخش به امضا می‌رسد.

وی افزود: موضوع انرژی یکی از محورهای جدی مورد بررسی در شستا بوده و خوشبختانه در قالب یک سند جامع، مسیر روشنی برای توسعه انرژی در مجموعه شستا ترسیم شده است. امیدواریم بتوانیم سهمی هرچند اندک در توسعه و بهبود وضعیت انرژی کشور ایفا کنیم.

مدیرعامل تدکو ادامه داد: تفاهم‌نامه امروز مربوط به یکی از پروژه‌های دانش‌بنیان تدکو است که با همکاری، سرمایه‌گذاری و مساعدت هلدینگ تاپیکو، بخش عمده پشتیبانی از آن انجام خواهد شد. امیدواریم اجرای این پروژه علاوه بر بهره‌برداری و ایجاد بهره‌وری قابل توجه، به رسوب و خلق دانش فنی در کشور نیز منجر شود.

صالحی جاوید با اشاره به وضعیت پروژه‌های دانش‌بنیان در حوزه انرژی گفت: در کشور ما در حوزه‌های مختلف، از جمله حوزه انرژی، گام‌های محدودی در اجرای پروژه‌های دانش‌بنیان برداشته شده است. برای نمونه، در حوزه میکروتوربین‌ها، حدود ۱۹ نقطه کشور در مجموع نزدیک به ۴۰ مگاوات ظرفیت در حال بهره‌برداری است؛ این در حالی است که ظرفیت موجود و بالقوه کشور در این حوزه بالغ بر ۲۵۰۰ مگاوات برآورد می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: متأسفانه تاکنون سرمایه‌گذاری، اراده و همت لازم برای توسعه این حوزه و گردآوری دانش فنی مورد نیاز به اندازه کافی وجود نداشته است. ورود به چنین پروژه‌هایی نیازمند اراده‌ای جدی و بلندمدت است و خوشبختانه دوستان ما در شرکت «تاها» این اراده را نشان داده‌اند.

مدیرعامل تدکو با بیان اینکه بررسی‌های این پروژه حدود یک سال به صورت تخصصی و جدی دنبال شده است، گفت: مجموعه طاها در این مدت موضوع را با معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری نیز به اشتراک گذاشته و توانسته است توافق و تأییدهای لازم را دریافت کند. همچنین دکتر نظری و معاونت نوآوری شستا نقش بسیار مؤثری در پیشبرد این پروژه داشتند تا طرح به بلوغ نسبی و قابل قبولی برسد و به یک پروژه عملیاتی با ریسک پایین تبدیل شود.

صالحی جاوید در ادامه با اشاره به مزیت‌های این پروژه نسبت به انرژی خورشیدی اظهار کرد: اگرچه انرژی خورشیدی امروز به عنوان یکی از منابع مهم و متداول تولید انرژی در کشور مطرح است، اما این پروژه از منظر عمر مفید و بهره‌وری، مزیت‌های قابل توجهی دارد. بر اساس استانداردهای بین‌المللی، در حالی که برای نیروگاه‌ها و سلول‌های خورشیدی حدود ۲۵ سال عمر مفید در نظر گرفته می‌شود، عمر این پروژه می‌تواند به حدود ۱۰۰ سال برسد.

وی افزود: از نظر بهره‌وری نیز در حالی که میانگین راندمان انرژی خورشیدی حدود ۲۳ درصد است، راندمان این پروژه به حدود ۸۵ درصد می‌رسد. بنابراین، در صورت وجود اراده و همت جدی برای اجرای آن، می‌توان انتظار داشت این طرح از منظر بهره‌وری و دانش فنی، دستاوردهای قابل توجهی برای کشور به همراه داشته باشد.

مدیرعامل تدکو در پایان گفت: یکی از جنبه‌های مهم و در عین حال کمتر دیده‌شده این پروژه، دانش فنی و دانشی است که در جریان اجرای آن در کشور رسوب و توسعه پیدا خواهد کرد. امیدواریم مجموعه‌هایی که در این پروژه همکاری و پشتیبانی می‌کنند، بتوانند در شکل‌گیری و توسعه این ظرفیت مهم نقش‌آفرین باشند.

تنوع‌بخشی به سبد انرژی و توسعه فناوری‌های نوین، مسیر عبور از ناترازی برق است

داور نظری، معاون نوآوری شستا، با اشاره به وضعیت تولید و مصرف برق در کشور، اظهار کرد: ظرفیت اسمی تولید برق کشور نزدیک به ۱۰۰ گیگاوات است، در حالی که مصرف در زمان اوج مصرف حدود ۷۷ گیگاوات برآورد می‌شود و همچنان در زمان اوج مصرف با حدود ۲۰ گیگاوات ناترازی مواجه هستیم.

وی افزود: روند جهانی تولید انرژی نشان می‌دهد استفاده از سوخت‌های فسیلی برای تولید برق در حال کاهش و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر و پاک در حال افزایش است. در حال حاضر حدود ۴۰ درصد از انرژی تولیدی جهان در زمره انرژی‌های پاک قرار دارد و توجه به انرژی‌های تجدیدپذیر نیز روندی صعودی دارد.

معاون نوآوری شستا با بیان اینکه توسعه ظرفیت‌های جدید تولید برق باید با توجه به محدودیت‌های کشور در تأمین سوخت و بهره‌وری اقتصادی انجام شود، گفت: این پرسش مطرح است که آیا باید همچنان به سمت احداث نیروگاه‌های گازی و حرارتی حرکت کنیم یا از شیوه‌های جدید تولید انرژی بهره بگیریم. لازم است گزینه‌های مختلف را از منظر بهره‌وری، نرخ بازگشت سرمایه و هزینه تمام‌شده انرژی مقایسه کنیم تا بتوانیم مسیر مناسب برای کاهش ناترازی را انتخاب کنیم.

نظری ادامه داد: شستا در سند حکمرانی انرژی خود، با شعار «از ناترازی تا پایداری» رویکرد مشخصی را برای آینده انرژی ترسیم کرده است. در این سند، پایداری انرژی بر مبنای مدل «سه‌گانه» شامل ایمنی، بهره‌وری و محیط زیست مورد توجه قرار گرفته و این رویکرد به عنوان مبنای حرکت شستا در حوزه انرژی تعریف شده است.

وی یکی از سیاست‌های مهم این سند را «تنوع‌بخشی» عنوان کرد و گفت: باید بررسی کنیم که آیا همچنان باید با روش‌های سنتی و اتکا به نیروگاه‌های حرارتی، گازی و سیکل ترکیبی به تولید برق ادامه دهیم یا به سراغ شیوه‌های جدید برویم. پروژه‌ای که امروز مورد حمایت قرار گرفته، نمونه‌ای از همین رویکرد و گامی در جهت توسعه فناوری‌های جدید در کشور است.

معاون نوآوری شستا با اشاره به ظرفیت میکروتوربین‌ها در تولید برق اظهار کرد: بر اساس مطالعات انجام‌شده، تنها در شهر تهران این ظرفیت وجود دارد که با جایگزینی شیرهای فشارشکن شبکه آب با میکروتوربین‌ها، امکان تولید حدود هزار و ۲۰۰ مگاوات برق فراهم شود. این در حالی است که بخش عمده تمرکز ما همچنان بر احداث نیروگاه‌های بزرگ حرارتی است.

نظری افزود: در صنایع زیرمجموعه شستا نیز ظرفیت‌های مشابهی وجود دارد. به عنوان نمونه، می‌توان در ایستگاه‌های تقلیل فشار، با استفاده از توربو اکسپندر و بهره‌گیری از ظرفیت دانش‌بنیان، بخشی از انرژی موجود را به برق تبدیل کرد. این موارد نشان می‌دهد وقتی از انرژی‌های تجدیدپذیر و نوآورانه صحبت می‌کنیم، نباید نگاه خود را صرفاً به پنل‌های خورشیدی محدود کنیم.

وی با اشاره به اهمیت توسعه انرژی خورشیدی گفت: کشور به اندازه کافی به توسعه انرژی خورشیدی نیاز دارد، اما نباید تمام سبد انرژی خود را به یک فناوری خاص محدود کنیم. همان‌طور که در سال‌های گذشته اتکای بیش از حد به گاز در سبد انرژی کشور یک خطای راهبردی بوده است، امروز نیز باید با تنوع‌بخشی به منابع و فناوری‌های انرژی، سهم انرژی‌های فسیلی را کاهش دهیم.

معاون نوآوری شستا با اشاره به پروژه میکروتوربین مورد حمایت مجموعه، خاطرنشان کرد: این پروژه با حمایت معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری در حال پیگیری است و ظرفیت‌های جدیدی را پیش روی صنعت انرژی کشور قرار می‌دهد. تجربه اجرای پروژه‌های چندمگاواتی در این حوزه هنوز در کشور گسترده نیست و اجرای پروژه‌های دو تا سه مگاواتی می‌تواند تجربه‌ای جدید و ارزشمند برای کشور ایجاد کند.

نظری پیشنهاد کرد: یکی از اقدامات عملی می‌تواند اجرای پایلوت فناوری‌های نوین در ایستگاه‌های تقلیل فشار باشد. می‌توان یک یا دو ایستگاه را برای اجرای پایلوت در اختیار شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی یا خارجی قرار داد تا امکان تولید برق از این ظرفیت بررسی شود. در این فرآیند باید شرایطی فراهم شود که اجرای پایلوت هیچ آسیبی به فعالیت جاری وارد نکند و ریسک آن نیز به حداقل برسد.

وی «بازیابی حرارت اتلافی» یا WHR را یکی دیگر از حوزه‌های قابل توجه برای توسعه فناوری دانست و گفت: این فناوری در صنعت سیمان تا حد زیادی شناخته شده است، اما در صنایع پتروشیمی نیز ظرفیت قابل توجهی برای بهره‌گیری از انرژی تلف‌شده و تبدیل آن به برق وجود دارد. می‌توان اجرای نخستین پروژه‌ها در این حوزه را با مشارکت شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی یا شرکت‌های خارجی دنبال کرد و تدکو می‌تواند در این زمینه نقش متولی و راهبر پروژه را بر عهده بگیرد.

معاون نوآوری شستا تأکید کرد: انتظار ما از مجموعه‌های تخصصی این است که چنین پروژه‌هایی را به کشور معرفی کنند و به سیاست‌گذاران نشان دهند که توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر صرفاً به معنای احداث نیروگاه خورشیدی نیست و ظرفیت‌های متنوع دیگری نیز برای تولید انرژی وجود دارد.

نظری در بخش دیگری از سخنان خود به ظرفیت‌های تاپیکو در اجرای الزامات قانون جهش تولید دانش‌بنیان اشاره کرد و گفت: در چارچوب ماده ۱۶ قانون جهش تولید دانش‌بنیان، ظرفیت مشخصی برای توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر در مجموعه تاپیکو پیش‌بینی شده و اقدامات خوبی نیز در این زمینه انجام شده است. از جمله در مجموعه بارز و برخی سایت‌های صنعتی، پروژه‌هایی برای احداث ظرفیت‌های تجدیدپذیر در نظر گرفته شده است.

وی ادامه داد: نیاز اولیه در نظر گرفته‌شده برای مجموعه تاپیکو حدود ۱۰ مگاوات بود که با ابلاغ قوانین جدید، این رقم به حدود ۴۷ مگاوات رسیده است. بخشی از این ظرفیت تاکنون تعیین تکلیف شده و بخشی دیگر نیز در قالب پروژه‌های در دست اقدام و سرمایه‌گذاری‌های جدید دنبال خواهد شد.

معاون نوآوری شستا با اشاره به ضرورت توجه شرکت‌ها به الزامات قانونی حوزه انرژی گفت: لازم است شرکت‌ها از هم‌اکنون برای تعهدات و هزینه‌های ناشی از مصرف انرژی در سال‌های آینده برنامه‌ریزی کنند. به‌ویژه با توجه به تغییر مبنای محاسبه قیمت گاز و افزایش هزینه‌های مرتبط، بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند هزینه‌های قابل توجهی را به شرکت‌ها تحمیل کند.

نظری در پایان با تأکید بر نقش تاپیکو در توسعه فناوری‌های نوین انرژی گفت: انتظار می‌رود مجموعه تاپیکو در حوزه انرژی پیشرو باشد و در کنار حل مسائل جاری خود، در انتقال دانش فنی، انتقال تجربه و توسعه فناوری‌های جدید نیز نقش‌آفرینی کند. پروژه‌هایی مانند WHR و میکروتوربین‌ها می‌توانند علاوه بر کمک به حل مسائل تاپیکو و کشور، زمینه‌ساز انتقال دانش و ایجاد ظرفیت‌های ماندگار برای نسل‌های آینده باشند.

هم‌افزایی میان شرکت‌های گروه، زمینه‌ساز توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر شد

جناب آقای رحمانی مدیرعامل هلدینگ سلولزی با اشاره به اهمیت هم‌افزایی میان شرکت‌های گروه، اظهار کرد: تلاش ما این است که عملکرد شرکت‌ها به گونه‌ای باشد که اقدامات انجام‌شده در بهترین شکل ممکن به نتیجه برسد و در نهایت شرکت‌ها بتوانند در بهترین شرایط و با ارزش‌آفرینی حداکثری از سهامداری خارج شوند.

وی افزود: یکی از موضوعاتی که همواره از سوی دکتر شهیدی‌پور، دکتر میرزاپور و همکاران مورد تأکید قرار گرفته، بحث هم‌افزایی میان شرکت‌های گروه بوده است. خوشبختانه این هم‌افزایی در پروژه حاضر شکل گرفت و در کنار آن، رویکرد نوآوری نیز به عنوان یکی از دستاوردهای این همکاری مورد توجه قرار گرفت.

مدیرعامل هلدینگ سلولزی با قدردانی از همکاری مجموعه چوب خزر گفت: از تلاش و همراهی دوستانمان در مجموعه چوب خزر تشکر می‌کنم. در ابتدای مسیر، نگرانی‌هایی درباره ورود به یک اقدام جدید و اینکه چه اتفاقاتی در ادامه مسیر رخ خواهد داد، وجود داشت. با این حال، طی مدت گذشته جلسات و تعاملات متعددی با دوستان داشتیم و با وجود اینکه برخی شرایط قراردادی ممکن بود برای طرف مقابل دشوار باشد، مجموعه چوب خزر نیز همکاری و همراهی بسیار خوبی با ما داشت.

وی ادامه داد: در جریان مذاکرات، سازوکارهای اطمینان‌بخش مختلفی در قرارداد پیش‌بینی و تقویت شد و به همین دلیل امروز با اطمینان بیشتری می‌توانیم مسیر را ادامه دهیم. امیدواریم در آینده نیز در حوزه تأمین بخشی از انرژی مورد نیاز شرکت‌ها از محل انرژی‌های تجدیدپذیر، با همکاری مجموعه‌های تخصصی بتوانیم بدون مواجهه با جرایم و مشکلات ناشی از الزامات قانونی، عملکرد مناسبی داشته باشیم.

وی همچنین با اشاره به مشکلات ناشی از کمبود برق در برخی شرکت‌ها گفت: بخشی از عدم کارایی و مشکلاتی که در شرکت‌ها به دلیل نبود برق ایجاد شده بود، با کمک و راهنمایی دوستان و همچنین استفاده از ظرفیت بورس انرژی تا حد زیادی برطرف شد و این موضوع نیز دستاورد مهمی برای مجموعه شرکت‌ها به شمار می‌رود.

مدیرعامل شرکت سلولزی تاپیکو در پایان ضمن قدردانی از حمایت‌ها و راهنمایی‌های انجام‌شده، گفت: از دوستان و مجموعه‌هایی که در این مسیر به ما کمک کردند تشکر می‌کنم و قدردان زمانی هستم که برای این موضوع اختصاص دادند و در این جلسه حضور پیدا کردند.

افزایش راندمان تولید برق در کارخانه چوب می‌تواند بازگشت سرمایه یک‌ساله داشته باشد

بهمن صالحی جاوید، مدیرعامل هلدینگ تدکو در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ظرفیت تولید برق در کارخانه چوکا اظهار کرد: این مجموعه می‌تواند با توجه به سهمیه گازی که در اختیار دارد، حدود ۱۴.۵ مگاوات برق برای ما تأمین کند. بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد این موضوع از منظر انرژی اهمیت قابل توجهی دارد، به‌ویژه اینکه در این پروژه با دو حامل انرژی یعنی برق و بخار مواجه هستیم.

وی افزود: در این مجموعه یک بویلر وجود دارد که بخار تولید می‌کند و این بخار در بخش کمپرسورها و توربین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر بخار تولیدشده صرفاً در همان محدوده نیروگاه مصرف شود، راندمان حاصل حدود ۱۱ درصد خواهد بود و این میزان راندمان، ارزش اقتصادی و انرژی لازم برای استفاده از ظرفیت‌های قانونی مربوط به فروش برق را ایجاد نمی‌کند.

مدیرعامل تدکو ادامه داد: در صورتی که بتوانیم بخار تولیدشده را به شکل مناسبی در بخش‌های دیگر مصرف کنیم و از آن بهره‌برداری بیشتری داشته باشیم، ظرفیت قابل توجهی برای افزایش راندمان ایجاد خواهد شد. از سوی دیگر، در این پروژه موضوع بازیابی حرارت اتلافی یا WHR نیز مطرح است و می‌توان بخشی از حرارت و بخار موجود را بازیابی و به چرخه تولید بازگرداند.

صالحی جاوید گفت: در صورت موفقیت در مهار و بهره‌برداری از بخار موجود، امکان افزایش راندمان از حدود ۱۱ درصد به نزدیک ۷۹ درصد وجود خواهد داشت. رسیدن به این سطح از راندمان، امکان تولید حدود ۱۴.۵ مگاوات برق را فراهم می‌کند و در آن صورت برق تولیدی می‌تواند مشمول الزامات و ظرفیت‌های قانونی مربوط به ماده ۴ نیز قرار گیرد.

وی با اشاره به ارزش اقتصادی این طرح افزود: ارزش افزوده‌ای که از تولید این میزان برق ایجاد می‌شود، می‌تواند قابل توجه باشد و حتی از نظر اقتصادی، بازگشت سرمایه بسیار سریعی برای پروژه به همراه داشته باشد. برآورد اولیه انجام‌شده نشان می‌دهد دوره بازگشت سرمایه پروژه می‌تواند کمتر از یک سال باشد؛ با این حال، برای احتیاط، من این دوره را ۱۲ ماه در نظر می‌گیرم.

مدیرعامل تدکو با اشاره به مقایسه این سرمایه‌گذاری با پروژه‌های دیگر مجموعه گفت: در حال حاضر هزینه اجرای این طرح تقریباً در ابعادی مشابه هزینه‌ای است که برای هر واحد پروژه نیروگاه گرمسار صرف می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد از منظر اقتصادی، ظرفیت قابل توجهی برای اجرای پروژه وجود دارد.

وی ادامه داد: در جلسات ابتدایی نیز این موضوع مطرح شد که اگر بتوانیم نیروگاه و بخش انرژی این مجموعه را به وضعیت مطلوب برسانیم، کارخانه عملاً دوباره احیا خواهد شد و پس از آن می‌توان برای توسعه فعالیت‌ها و اجرای طرح‌های دیگر نیز برنامه‌ریزی کرد.

مدیرعامل تدکو در پایان با اشاره به اینکه توضیحات فنی و جزئیات پروژه در ادامه جلسه ارائه خواهد شد، گفت: این موارد جمع‌بندی اولیه‌ای از ظرفیت‌های موجود در پروژه بود و امیدوارم با ارائه توضیحات تخصصی‌تر، ابعاد فنی و اقتصادی آن نیز به شکل دقیق‌تری تبیین شود.

احیای توربین چوکا می‌تواند این کارخانه را به مدار تولید برگرداند

محسن زندی، مدیرعامل شرکت افق تأمین آب و انرژی ابدال (تاها)، با تشریح برنامه این شرکت برای احیای ظرفیت‌های انرژی و تولیدی شرکت صنایع چوب و کاغذ ایران (چوکا)، اظهار کرد: ورود ما به موضوع چوکا به حدود سال ۱۴۰۰ بازمی‌گردد. در این مجموعه یک توربین قدیمی وجود دارد که قدمت آن به حدود ۵۰ سال می‌رسد و سازنده آن نیز طی چند مرحله تغییر کرده و در نهایت به شرکت آلستوم سوئد رسیده است.

وی افزود: توربین موجود در چوکا ظرفیت اسمی تولید حدود ۱۶ مگاوات برق را دارد و می‌تواند برای مجموعه درآمدزایی ایجاد کند، اما این تجهیز از حدود سال ۱۳۹۵ با چالش‌های مختلف مواجه بوده است. با ورود به این پروژه، بررسی کردیم که از نظر اقتصادی چگونه می‌توانیم به مجموعه چوکا کمک کنیم تا از تجهیزات موجود برای احیای کارخانه و بازگشت آن به مدار تولید استفاده شود. هدف این بود که یک منبع درآمد جدید برای مجموعه ایجاد کنیم تا بتواند بخشی از هزینه‌های سربار خود را پوشش دهد. مطالعات انجام‌شده نشان داد که امکان احیای توربین با هزینه‌ای منطقی وجود دارد و می‌توان آن را به ظرفیت مناسب رساند.

زندی با اشاره به نحوه طراحی این توربین گفت: فلسفه این تجهیز مشابه پروژه برق‌آبی قم‌رود است. در پروژه قم‌رود، هدف اصلی انتقال آب است و ما در مسیر انتقال آب، توربین قرار داده‌ایم تا از انرژی موجود برق تولید کنیم. در چوکا نیز هدف اصلی انتقال بخار به دایجستر و سایر تجهیزات کارخانه برای تولید خمیر کاغذ کرافت است و توربین در مسیر همین جریان بخار قرار گرفته است.

وی توضیح داد: در طراحی اولیه، مجموع بویلرهای ریکاوری کارخانه حدود ۱۷۰ تن بخار تولید می‌کنند. این بخار با فشار حدود ۶۰ بار و دمای ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد وارد توربین می‌شود و در خروجی به حدود ۱۲ بار و ۲۷۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. ظرفیت اسمی توربین ۱۶ مگاوات است، در حالی که نیاز فعلی کارخانه حدود ۷.۵ مگاوات برآورد می‌شود.

مدیرعامل تاها افزود: بنابراین، در صورت احیای توربین، امکان تولید حدود ۷.۵ مگاوات برق مازاد وجود دارد که می‌تواند نقدینگی مناسبی برای مجموعه چوکا ایجاد کند و بخشی از هزینه‌های سربار کارخانه را پوشش دهد. توربین نیز به دلیل نوع طراحی خود دارای دو ژنراتور است که این موضوع امکان بهره‌گیری از ظرفیت آن را افزایش می‌دهد.

زندی با بیان اینکه بهره‌برداری از این ظرفیت به یک شرط اساسی وابسته است، گفت: برای استفاده کامل از ظرفیت توربین، باید سیکل بخار را ببندیم. نمی‌توان بخار خروجی توربین را با این دما و ظرفیت، مستقیماً در هوا تخلیه کرد؛ از یک سو آب مورد نیاز برای این کار وجود ندارد و از سوی دیگر، راندمان سیستم کاهش پیدا می‌کند. بنابراین، لازم است بخار خروجی در فرآیند تولید کارخانه مورد استفاده قرار گیرد.

وی دایجستر کارخانه چوکا را حلقه اصلی این زنجیره دانست و اظهار کرد: دایجستر را می‌توان پاشنه آشیل چوکا دانست. این تجهیز از مدار تولید خارج شده است. ظرفیت اسمی آن تولید سالانه حدود ۱۵۰ هزار تن خمیر کاغذ کرافت بوده که به مرور کاهش پیدا کرد و در نهایت کارخانه متوقف شد.

مدیرعامل تاها با اشاره به امکان احیای این بخش گفت: خبر خوب این است که دایجستر نیز قابلیت احیا دارد. بنابراین با احیای همزمان دایجستر و توربین، می‌توان فرآیند تولید کارخانه را که هدف اصلی آن تولید خمیر کاغذ کرافت و محصولات جانبی مرتبط است، دوباره به مدار بازگرداند.

وی تأکید کرد: البته احیای این دو تجهیز به تنهایی برای بازگشت کامل کارخانه به تولید کافی نیست و موضوعاتی مانند تأمین چوب، مواد اولیه و سرمایه در گردش نیز باید در ادامه مورد توجه قرار گیرد. به همین دلیل، در کنار تعمیر و راه‌اندازی تجهیزات، باید برای تأمین مواد اولیه و سایر نیازهای فرآیند تولید نیز برنامه‌ریزی شود.

مدیرعامل تاها در پایان خاطرنشان کرد: هدف اصلی این طرح آن است که با یک سرمایه‌گذاری هدفمند برای احیای تجهیزات کلیدی، هم ظرفیت تولید کارخانه چوکا دوباره فعال شود و هم از ظرفیت انرژی موجود برای ایجاد درآمد و تأمین بخشی از هزینه‌های مورد نیاز مجموعه استفاده شود.

لینک کوتاه خبر

دیگر خبرها

دیگر خبرها