به گزارش روابط عمومی تدکو، دکتر داود دشتبانی مدیر حوزه ریاست و دبیر هیات مدیره تدکو در دهمین نشست از سلسله گفتوگوهای تخصصی پیشران جشنواره ملی نوآوریهای انرژی، با اشاره به رشد فزاینده مصرف برق در پی تحولات فناوری و انقلاب صنعتی چهارم، بر ضرورت توجه جدیتر به برق در سیاستگذاری انرژی کشور تأکید کرد و بازنگری در سبد تولید برق، توسعه متوازن ظرفیتها و برنامهریزی برای نیازهای آینده این بخش را ضروری دانست.
برق؛ انرژی محوری در انقلاب صنعتی چهارم
ما امروز در انقلاب صنعتی چهارم قرار داریم. بحثی که کلاوس شواب، بنیانگذار مجمع جهانی اقتصاد، درباره انقلاب صنعتی چهارم مطرح کرده، نشان میدهد که با تغییر فناوریها از فناوریهای الکترونیکی و آنالوگ به فناوریهای دیجیتال، مصرف جهانی برق بیش از سه برابر افزایش پیدا کرده است. این موضوع اهمیت برق را به عنوان یکی از مهمترین اشکال انرژی نشان میدهد.
به نظر میرسد در انقلاب صنعتی چهارم، سایر اشکال انرژی به تدریج بخشی از اهمیت خود را از دست میدهند و برق به شکل اصلی و محوری انرژی تبدیل میشود. ما در سال ۱۴۰۲ حدود ۶ درصد از مصرف برق کشور را در حوزه فناوریهای دیجیتال داشتیم. همچنین بر اساس برآوردهای انجامشده، برای تحقق اهداف برنامه هفتم توسعه، کشور در سالهای آینده به سرمایهگذاری بسیار گستردهای در بخش برق نیاز خواهد داشت.
برآورد شده که نیاز سرمایهگذاری کشور برای دستیابی به اهداف پیشبینیشده در برنامه توسعه، رقم بسیار بالایی باشد و باید بررسی کنیم که تاکنون چه میزان از این سرمایهگذاری محقق شده است؛ چرا که به نظر میرسد در این زمینه عقبماندگی قابل توجهی داریم.
از سوی دیگر، یکی از مهمترین کانونهای رشد مصرف برق در جهان، منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا است. این منطقه پس از چین و هند، یکی از بالاترین نرخهای رشد تقاضای برق را دارد و برای پاسخگویی به نیازهای آینده، به افزایش قابل توجه ظرفیت تولید برق نیاز خواهد داشت. ایران نیز در مقایسه با برخی کشورهای مهم این منطقه، از نظر توسعه ظرفیت تولید برق عقبتر است؛ در حالی که کشورهای منطقه با سرعت زیادی در حال افزایش ظرفیتهای خود هستند.
بنابراین پیشنهاد من این است که در تدوین جلد دوم کتاب، برق به عنوان یکی از مهمترین اشکال انرژی در آینده مورد توجه بیشتری قرار گیرد؛ بهویژه از این منظر که اشکال مختلف انرژی در نهایت میتوانند به یکدیگر تبدیل شوند و به نظر میرسد نیاز اصلی انرژی در آینده، بیش از گذشته به سمت برق خواهد رفت.
ضرورت بازنگری در سبد تولید برق
نکته دیگری که در سیاستگذاری انرژی باید مورد توجه قرار گیرد، سبد تولید و توزیع برق کشور است. این موضوع حتی پیش از انقلاب نیز مورد توجه سیاستگذاران قرار داشت و این دیدگاه مطرح بود که باید حدود ۵۰ درصد تولید برق کشور بر پایه نیروگاههای حرارتی برنامهریزی شود. اما امروز بیش از ۷۵ درصد برق کشور از نیروگاههای حرارتی تولید میشود.
این وضعیت نشان میدهد که در سیاستگذاری انرژی، تنوعبخشی به سبد تولید برق به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است. ما باید از ظرفیت اشکال مختلف تولید برق استفاده کنیم و سبد انرژی کشور را متنوعتر کنیم. در سالهای اخیر، سیاستگذاریها به سمت توسعه انرژی خورشیدی و سایر اشکال تولید برق نیز حرکت کرده است، اما این روند نیازمند بررسی و بازنگری جدی است تا مشخص شود ترکیب بهینه سبد تولید برق کشور چه باید باشد.
به نظر من، این موضوع نیز میتواند یکی از محورهای مهمی باشد که در جلد دوم کتاب «سیاستگذاری انرژی» مورد توجه قرار گیرد. با توجه به اینکه جناب آقای دکتر ملکی از مشاوران و صاحبنظران نهادهای بالادستی و حاکمیتی در حوزه انرژی هستند، امیدواریم دیدگاهها و پیشنهادهای کارشناسان و متخصصان در سیاستگذاریهای آینده مورد توجه جدی قرار گیرد و برنامهریزیها بر اساس مطالعات دقیق و استانداردهای علمی انجام شود.
لینک کوتاه خبر
دیگر خبرها
دیگر خبرها